Δεν πάμε καλά

Σοκ έχουν προκαλέσει σε όλη την Ευρώπη τα νέα στοιχεία για την ανεργία και τις αυτοκτονίες στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία, έχουμε δυο αυτοκτονίες κάθε μέρα, ενώ η ανεργία έφτασε το 18,2%, και κάθε ημέρα του Οκτωβρίου έχαναν τη δουλειά τους 1.480 άτομα.

Ο εκπρόσωπος της Τρόικας δήλωσε πως είναι εξοργισμένος από την τεράστια απόκλιση που υπάρχει ανάμεσα σε αυτούς που μένουν άνεργοι και αυτούς που αυτοκτονούν.

Ο Όλι Ρεν, από τη μεριά του, δήλωσε πως δεν είναι δυνατόν να χάνουν κάθε μέρα τη δουλειά τους 1.480 Έλληνες και να αυτοκτονούν μόνο δυο, ενώ απείλησε πως, αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, η Ελλάδα θα επιστρέψει στη δραχμή.

Σύμφωνα με το Μνημόνιο, θα πρέπει να αυτοκτονούν όλοι όσοι μένουν άνεργοι, ώστε να μηδενιστεί το χρέος και να υπάρξει ανάπτυξη στην Ελλάδα το 2048.

Από τον 'πιτσιρίκο"

Σας πήρανε χαμπάρι ακόμα και τα μωρά !!!

Από το "Ποντίκι"

Λουκάς Παπαδήμος: Ο γενίτσαρος που σφαγιάζει τους Έλληνες και λεηλατεί την Ελλάδα.

Θα  το ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ; 

Δε χρειάστηκε να περάσει παρά ελάχιστος καιρός από τη στιγμή που ο εντολοδόχος  της Δικτατορίας των χρηματαγορών χρίστηκε πρωθυπουργός της Ελλάδας, για να πέσουν οι μάσκες. 

Ο γενίτσαρος Πρωθυπουργός, Λουκάς Παπαδήμος, προχωρά με γοργούς  ρυθμούς, στη διάλυση της ελληνικής οικογένειας, σπρώχνοντας τους Έλληνες στην ανέχεια και την εξαθλίωση. 

Ως καλός εντολοδόχος  μέσα σε λίγο καιρό, οι εντολές του  έγιναν πράξη και η κρατική ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ σε όλα τα επίπεδα είναι πλέον γεγονός....

Η «ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ» ΤΟΥ ΕΥΡΩ!

ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΟΚΥΨΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΘΛΙΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ «ΔΡΑΧΜΗΣ»!

ΕΛΠΙΔΑ Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ!

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΑΦΑΖΑΝΗ

Η αθλιότητα ξεπέρασε κάθε όριο. Οι άνθρωποι και οι πολιτικοί κύκλοι που βύθισαν κυριολεκτικά τη χώρα στην άβυσσο και τώρα την έχουν μετατρέψει σε κακιάς ώρας αποικία, και λεηλατούν χωρίς αιδώ και όριο τον ελληνικό λαό, φτάνουν στο σημείο να τρομοκρατούν με τα πανάθλια έργα τους.

Αυτήν την απίστευτη τρομοκρατία που έχουν ήδη εξαπολύσει οι κυρίαρχοι κύκλοι για την υποτιθέμενη "κόλαση" μιας ενδεχόμενης εξόδου από το ευρώ δεν την είχαμε γνωρίσει ούτε στα πιο "μαύρα χρόνια" της μετεμφυλιακής περιόδου και θυμίζει μόνο τον αντικομμουνιστικό οχετό που προετοίμασε την τραγωδία του εμφυλίου πολέμου. 

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ «ΔΡΑΧΜΗΣ» ΟΧΗΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΛΕΗΛΑΣΙΑΣ!

Μήπως, όμως, η εγχώρια αντίδραση δεν διεξάγει αυτήν την ώρα με τις εντολές των νεοαποκιοκρατών της ΕΕ και τωνιμπεριαλιστικών αφεντικών έναν ολοκληρωτικό πόλεμο σε βάρος του κόσμου της εργασίας, του ελληνικού λαού και τηςελληνικής οικονομίας; Δυστυχώς, όλα δείχνουν ότι όχι μόνο έχουμε ένα τέτοιο πόλεμο αλλά και ότι αυτός αποβλέπει στην πλήρη οικονομική και κοινωνική εξουθένωση, αν όχι εξόντωση, του ελληνικού λαού και τον εξανδραποδισμό και εξοστρακισμό της νεολαίας του, η οποία, αντί για τις παλιές εξορίες, ξαποστέλνεται σε νέους δρόμους μετανάστευσης!

EΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ: Αυθαίρετη και αστεία κινδυνολογία

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ 7/1/2012

του Λ. Βατικιώτη

Με μια άγαρμπη επιχείρηση καλλιέργειας φόβου έκανε ποδαρικό ο νέος χρόνος. «Είτε θα μείνουμε στο ευρώ μειώνοντας το επίπεδο διαβίωσης όλοι μας, είτε θα αποχωρήσουμε από το ευρώ γυρνώντας δεκαετίες πίσω» είπε ο Β. Ράπανος, πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών και της Εθνικής Τράπεζας, κατά την κοπή της πίτας στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Γ. Προβόπουλος, διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας στην Καθημερινή που παρομοίασε την επιστροφή στην δραχμή με έναν όρο από την αθλητική δημοσιογραφία: «αληθινή κόλαση»! Αυτό το ενδεχόμενο «θα ισοδυναμούσε στην πρώτη κρίσιμη φάση με επάνοδο στη δεκαετία του 50», ήταν τα λόγια του.

Κατ’ αρχάς, τόσο ο Β. Ράπανος όσο και ο Γ. Προβόπουλος μόνο για να απολογηθούν έπρεπε να διαθέτουν σήμερα δικαίωμα δημόσιου λόγου. Γιατί και οι δύο, από την δεκαετία του ’80 κιόλας, έχουν εργαστεί σε νευραλγικές και πολύ υψηλής ευθύνης θέσεις του τραπεζικού τομέα και του κράτους με αποτέλεσμα να φέρουν ευθύνη για το καθεστώς άτυπης χρεοκοπίας στο οποίο ζούμε τα τελευταία δύο χρόνια. Οι πολιτικές τις οποίες οι ίδιοι σχεδίασαν, υπηρέτησαν και προπαγάνδισαν επί δεκαετίες έφεραν την χρεοκοπία. Έχοντας δε εργαστεί τα περισσότερα χρόνια της ζωής τους σε τράπεζες όφειλαν επιπλέον να απολογηθούν και για το χάλι στο οποίο βρίσκεται ο τραπεζικός τομέας, με αποτέλεσμα να είναι ο μεγάλος ασθενής, στη διάθεση του οποίου έχουν τεθεί μέχρι σήμερα 155 δισ. ευρώ ή το 70% του ελληνικού ΑΕΠ! Κι αυτά την ίδια στιγμή που μειώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις και το σύστημα υγείας βρίσκεται στα πρόθυρα της διάλυσης.

Ανακοίνωση του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.Πα.Μ.) για τους επικίνδυνους τυχοδιωκτισμούς του καθεστώτος στην εξωτερική πολιτική και στην ασφάλεια της χώρας

Η χώρα βρίσκεται κάτω από ένα ασφυκτικό καθεστώς νέας κατοχής, που έχει καταλύσει κάθε έννοια δικαίου και καταληστεύει μεθοδικά τον εργαζόμενο λαό. Όλα αυτά συμβαίνουν εν μέσω μιας μοναδικής ως προς το εύρος, το βάθος και τις καταστροφικές προεκτάσεις παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Μιας κρίσης, η οποία όταν μετατράπηκε σε κρίση χρέους έπληξε ως ασθενείς κρίκους του συστήματος την Ελλάδα και μια σειρά ακόμη χωρών της περιφέρειας της ΕΕ. Τα δεινά που υφίσταται ο λαός, η απώλεια της κυριαρχίας, η διάλυση και η καταστροφή, πηγάζουν από έναν διεθνή μηχανισμό εκμετάλλευσης με αιχμή του δόρατος ένα ολωσδιόλου παρασιτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Μιας κρίσης, η οποία οδηγεί σε ριζικές αλλαγές στον παγκόσμιο συσχετισμό των οικονομικών, πολιτικών και στρατιωτικών δυνάμεων και των γεωστρατηγικών συγκρούσεων, με την ανάδειξη νέων ισχυρών πόλων, όπως αυτός που συγκροτούν Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότιος Αφρική (BRICS) κ.ά.

Η ένταση επιτείνεται με την προοπτική αξιοποίησης νέων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, τους εσπευσμένους καθορισμούς.....

Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών, με τις κινήσεις επαναπροσδιορισμού του κυπριακού προβλήματος, με την ένταση των Τουρκο-Ισραηλινών σχέσεων, με τις στρατιωτικές επεμβάσεις δι' αντιπροσώπων είτε άμεσα των Νατοϊκών δυνάμεων και των συμμάχων τους (Λιβύη, Συρία), με τις προετοιμασίες για επέμβαση στο Ιράν κ.ο.κ. 

Βρισκόμαστε στο 1922 και όχι στο 1999, κ. Χαρδούβελη...

της Σ. Βούλτεψη

 Από εκβιασμό σε εκβιασμό φθάσαμε και στο τελευταίο στάδιο του ραγιαδισμού. Στο «σφάξε με αγά μου, ν’ αγιάσω».

Όπου και να στραφείς, πάντα πάνω σε κάποιον εθελόδουλο θα πέσεις, έτοιμο να εξηγήσει, να δικαιολογήσει, να ταυτιστεί με τη γνώμη των δανειστών.

Από τον πρωθυπουργό και τον υπουργό των Οικονομικών ως τους αρμόδιους (λέμε τώρα) υπουργούς, γενικούς γραμματείς, πρώην και επίδοξους καταστροφείς της χώρας.

Σα να μην μας έφθαναν όλοι αυτοί, τελευταίως προστέθηκε και καινούργιος «αναλυτής» των ψυχαναγκαστικών προβλημάτων των δανειστών μας.

Πρόκειται για τον διευθυντή του Οικονομικού Γραφείου του κ. Παπαδήμου, Γκίκα Χαρδούβελη, ο οποίος στα διαλείμματα προσφοράς των υπηρεσιών του μεταξύ Σημίτη και Παπαδήμου (πάντα από το ίδιο πόστο), κάνει και τον καθηγητή στο τμήμα Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοικητικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς.

Νέος Παπανδρέου ο Παπαδήμος!

Του Γιώργου Δελαστίκ (από το "Πριν")

Αδίστακτοι εκτελεστές των δικαιωμάτων και των εισοδημάτων των εργαζομένων αποδεικνύονται ο τραπεζίτης πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος και οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ που συναπαρτίζουν την κυβέρνησή του. Σε αγαστή συνεργασία με τους «οικονομικούς δολοφόνους» της EE και του ΔΝΤ, ο Παπαδήμος επιχειρεί να υλοποιήσει τη μεγαλύτερη εργασιακή αντεπανάσταση εδώ και έναν αιώνα, επιδιώκοντας να φέρει τους έλληνες εργαζόμενους στην κατάσταση που προϋπήρχε της Πρωτομαγιάς του ...1896(!) από πλευράς εργασιακών δικαιωμάτων.

Είναι όντως πρωτοφανές το εύρος της αντεργατικής επίθεσης. Κυβέρνηση και τρόικα θέλουν να καταργήσουν τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα και το επίδομα άδειας στον ιδιωτικό τομέα, πράγμα που σημαίνει μείωση 15% των αποδοχών των εργαζομένων. Μάλιστα, το κόλπο με το οποίο ενδέχεται να το υλοποιήσουν αν οι εργαζόμενοι αντισταθούν αποτελεσματικά, είναι να ενσωματώσουν φέτος αυτούς τους 2 μισθούς στους υπόλοιπους 12 δίνοντας έτσι την ψευδαίσθηση «αύξησης» στους χειμαζόμενους μισθωτούς και του χρόνου να κάνουν μια ακόμη ...μείωση των μισθών κατά 15%, εξαφανίζοντας έτσι διά παντός τον 13ο και 14ο μισθό!

Το οργανωτικό ζήτημα του ΕΠΑΜ και ο τρόπος που πρέπει να το κατανοούμε

Του Δημήτρη Καζάκη

Ένα εξάμηνο μετά την ιδρυτική συνδιάσκεψή του στις 16 Ιουλίου 2011, το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο έχει να επιδείξει έναν πλούσιο απολογισμό δράσης. Έχει όμως να επιδείξει και πολλές αδυναμίες κυρίως σε επίπεδο οργάνωσης. Αυτός είναι κι ο λόγος που έχουμε θέσει σε άμεση προτεραιότητα το ζήτημα της οργανωτικής συγκρότησης του Μετώπου. Μέχρι τώρα έχουν κατατεθεί αρκετές προτάσεις επί του οργανωτικού. Η δική μου πρόταση έχει να κάνει περισσότερο με την προσπάθεια να ξεκαθαρίσουμε την οργανωτική ταυτότητα του ΕΠΑΜ με βάση το τι είμαστε και το τι θέλουμε να πετύχουμε.

Όπως όλες οι νεοσύστατες οργανώσεις με μαζική αναφορά, έτσι και το ΕΠΑΜ ήταν αναπόφευκτο να περάσει όλες τις παιδικές ασθένειες των φορέων που εντάχθηκαν στις γραμμές του. Ορισμένοι είδαν στο ΕΠΑΜ το υποκατάστατο των αποτυχημένων και χρεοκοπημένων σχημάτων, οργανώσεων και κομμάτων που κάποτε υπηρέτησαν και μερικά από αυτά συνεχίζουν ακόμη να ταλαιπωρούν το θυμικό, την νοημοσύνη και τη δράση της κοινωνίας. Κάποιοι άλλοι είδαν στο ΕΠΑΜ απλά μια ακόμη ακτιβίστικη οργάνωση που θα μπορούσε να βοηθήσει απλά στο να μην πληρωθούν τα χαράτσια, να αναπτυχθεί η κοινωνική αλληλεγγύη, κοκ.

Όμως η συντριπτική πλειοψηφία των μελών και των φίλων του το ΕΠΑΜ αποτελείται από ανθρώπους του λαού, απλούς ανθρώπους που έκαναν το βήμα της οργανωμένης δράσης, ή της σύνδεσης με την οργανωμένη δράση. Χιλιάδες απλοί πολίτες, συχνά για πρώτη φορά στην ενήλικη ζωή τους, έκαναν το βήμα της οργανωμένης ένταξης και πολιτικής δράσης. Ο καθένας με βάση τα δικά του ιδιαίτερα κίνητρα, αλλά όλοι μαζί σε αναζήτηση ενός νέου τύπου κοινωνικοπολιτικής συγκρότησης και σχέσης. Αυτό είναι το πιο πολύτιμο κεφάλαιο του ΕΠΑΜ και είναι αυτό που πρέπει να προφυλάξουμε και να αναπτύξουμε με κάθε τρόπο. Και είναι σ’ αυτό το επίπεδο που δυστυχώς έχουμε κάνει τα λιγότερα, παρά την ιδιαίτερη απήχηση που έχει το ΕΠΑΜ στις τάξεις του εργαζόμενου λαού.

Ανακοίνωση των κεντρικών οργάνων του Ε.Πα.Μ.

Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες,

Όπως όλα δείχνουν, βρισκόμαστε στην μεγάλη ευθεία του αγώνα για την επιβίωση της χώρας και την διάσωση του λαού από την καταστροφική απειλή της τελικής υποδούλωσής του στα συμφέροντα της χρεοκρατίας. Οι καταιγιστικές εξελίξεις και η δραματική επιδείνωση της κρίσης που βιώνει καθημερινά η ελληνική κοινωνία δικαιώνουν τις ιδρυτικές θέσεις του Ε.ΠΑ.Μ. για την ανάγκη μιας παλλαϊκής συστράτευσης στην υπηρεσία της αντίστασης του λαού μας απέναντι στη νέα κατοχή.

Όμως, στην πορεία ανάπτυξης ενός κινήματος, με τέτοια ευρύτητα αναφοράς και αποδοχής, που δεν θέτει αποκλεισμούς, παρά μόνο τη ρητή δέσμευση στη συμφωνία για τους συγκεκριμένους, συγκροτημένους, αλληλένδετους στόχους που έχουμε διακηρύξει, είναι φυσιολογικό να προκύπτουν μικρότερες ή μεγαλύτερες διαφωνίες και προστριβές, που ενδέχεται να οδηγήσουν σε κρίσεις, λόγω παρεξηγήσεων, είτε λόγω αδυναμίας κατανόησης και ανερμάτιστης συμπεριφοράς, είτε λόγω της υστεροβουλίας ή κακοβουλίας κάποιων, ή όλων αυτών μαζί.